Incoterms 2020 — co to jest i czemu służy konwersja
Incoterms (International Commercial Terms) to 11 trzyliterowych reguł publikowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC), które precyzują podział kosztów, ryzyka i obowiązków między sprzedającym a kupującym w handlu międzynarodowym. Konwersja Incoterms pozwala porównać oferty wystawione w różnych regułach (np. FOB Shanghai vs. CIF Gdynia vs. DDP Warszawa) sprowadzając je do wspólnego mianownika.
Struktura kosztów
Cena rośnie wraz z przesuwaniem punktu odpowiedzialności w stronę kupującego:
- EXW — kupujący odbiera z magazynu sprzedającego.
- FCA — sprzedający dostarcza do przewoźnika.
- FOB — sprzedający ładuje na statek w porcie nadania.
- CFR — sprzedający opłaca fracht do portu docelowego.
- CIF — CFR + ubezpieczenie.
- DAP — sprzedający dostarcza do miejsca uzgodnionego u kupującego.
- DDP — DAP + cło i VAT importowy.
Wzór konwersji
Każda kolejna baza dodaje koszt: EXW → FCA: + pre-carriage; FCA → FOB: + załadunek/porto; FOB → CFR: + fracht główny; CFR → CIF: + ubezpieczenie; CIF → DAP: + rozładunek i transport krajowy; DAP → DDP: + cło i VAT.
Najczęstsze pytania
Kto ponosi ryzyko w CFR/CIF?
Ryzyko przechodzi na kupującego w momencie załadunku na statek w porcie nadania — sprzedający opłaca fracht, ale nie ponosi ryzyka uszkodzenia podczas transportu morskiego.
Czy DDP jest zawsze najlepsze dla kupującego?
Wygodne, ale często droższe. Sprzedający dolicza marżę za obsługę odprawy celnej i ryzyko. Jeśli kupujący ma własnego agenta celnego, DAP lub FCA bywa tańsze.